#40 Tinnitus, om gek van te worden

“Je kunt het vergelijken met een verhuizing naar een woning waar de tram ieder kwartier voorbij rijdt. Dan hoor je die goed. Na een tijdje is die tram er nog steeds, maar je hoort hem niet meer. Je bent eraan gewend. Zo gaat dat ook met tinnitus. Hoe meer aandacht je eraan geeft, hoe meer het aanwezig is.” Met deze woorden van mijn huisarts liep ik teleurgesteld terug naar huis. Dit was niet het advies waar ik op hoopte.

Ik had hem voorgelegd dat ik sinds enige weken kampte met oorsuizingen. Een geluid dat er ineens was. Zo uit het niets ontstaan en te vergelijken is met de wind door het riet. Een geluid dat mij nog meer angst gaf dan ik al had.

Gaat het weg?

“Tijdens mijn burn-out had ik daar ook last van,” vertelde mijn collega. “Nu is het weg. Soms als ik het te druk heb, treedt het weer op.” Dat klonk hoopvol; iets wat komt en gaat, daar kon ik wel mee leven. Het had pieken en dalen, en bij extra stress kwam er zelfs een tweede piep bij. Een hoge toon, waardoor ik iedere keer aan de grond genageld stond. Ging deze toon weg of niet? Met deze herrie kon ik niet leven! Met ingehouden adem wachtte ik tot het geluid weer wegging. Gelukkig, die hoge piep was binnen een minuut meestal weer weg. De wind door het riet bleef over.

“Maar wat hoor je dan?” “Kon je maar even meeluisteren. Het lijkt rustgevend hè, de wind door het riet? Totdat je het dag en nacht hoort. Het klinkt niet als ruis van buitenaf. Maar het zit letterlijk tussen mijn oren, om gek van te worden.” Ik probeerde mijn man te overtuigen van de ernst van de situatie.

Hyperacusis

Achteraf was duidelijk dat overmatig veel stress de oorzaak was van mijn oorsuizen. De tinnitus zelf gaf mij ook veel stress. Ik belandde in een vicieuze cirkel. Daarbij kwam dat ik van de een op andere dag ook overgevoelig werd voor geluid. Hyperacusis is een Grieks woord voor: ik hoor teveel. Het gaat vaak gepaard met tinnitus. Geklets aan tafel, vallend speelgoed op de grond of muziek, het kwam keihard binnen. Ik kon de prikkels niet aan, omdat mijn lichaam ze niet filterde.

Zoektocht

Een paar weken later liet mijn man een krantenartikel zien. Barbara Muller was tot dan toe onbekend voor mij. En dat terwijl zij haar naam al had gevestigd met het spraakmakende initiatief van ‘Het babyluik’. Dit artikel ging niet over haar strijd voor baby’s die te vondeling worden gelegd. Ze vertelde over eigen strijd, die eeuwige piep in haar oren. Ze schreef er een boek over. Onbesuisd gaf mij de erkenning die ik nodig had.

Mijn volgende poging om af te komen van de oneindige toon in mijn hoofd, ging ik aan met ergotherapie. Dit op advies van mijn fysiotherapeut. De therapeute, een jonge frisse meid, toonde veel begrip voor mijn klachten. Ze gaf aan dat overbelasting van mijn zenuwstelsel de oorzaak was. Nu moest mijn lichaam weer helemaal opnieuw wennen aan alle prikkels. Om de sensorische integratie (wennen aan prikkels) goed te laten verlopen moest ik langzaam mijn activiteiten weer opbouwen aan de hand van een schema die we samen maakten. De therapie heb ik niet afgemaakt. Inmiddels had ik fysiotherapie, kruidentherapie, ergotherapie en psychotherapie. Alles om maar zo snel mogelijk beter te worden. Dat deze aanpak averechts werkte, werd me duidelijk toen mijn man vroeg: “En wanneer neem je dan je rust?”

Acceptatie

Misschien word jij ook dag en nacht vergezeld door gefluit, gebrom of gerinkel. Tinnitus kent vele varianten. Drijft het je tot wanhoop en gaat het zelfs over in angst of depressie. Nu ruim een jaar verder is mijn oorsuis er nog steeds. Ik weet ook dat deze nooit meer weg zal gaan. De tijd heeft me doen leren dat tinnitus de graadmeter is geworden van hoe het met mij gaat. Heb ik het te druk, dan is het er luid en duidelijk. Heb ik genoeg rust gehad, ben ik ontspannen en niet teveel blootgesteld aan herrie, dan gaat het volume lager. Acceptatie is de enige manier om dit kantelpunt te bereiken. Een kantelpunt waarbij je beseft dat het is zoals het is en je genoodzaakt bent om nog beter voor jezelf te zorgen. Het enige dat het binnenoor bij tinnitus wil is rust, beschrijft Barbara in haar boek. Luister naar de piep in je oren. Je wordt letterlijk teruggefloten omdat je lichaam je iets wil vertellen. Voel je daarom niet schuldig als jij je rust pakt. Want jij bent zeker niet alleen!

Posts created 47

6 gedachten over “#40 Tinnitus, om gek van te worden

  1. Ja om gek van te worden.
    Ik heb er al eens meer last van gehad, maar sinds ik in een burn out zit, is het continue aanwezig. En inderdaad de ene keer erger als de andere keer en soms een piep erbij die wel snel weer verdwijnt.
    Behalve het oorsuizen, heeft mijn lichaam zo nog heel wat andere klachten ontwikkelt, omdat ik simpelweg maar niet wilde luisteren. Had ik het maar wel gedaan, want nu is mijn lichaam heel snel heel duidelijk en gaat het maar moeizaam vooruit.

    1. Hoi Gaby, dankjewel voor je bericht. Ik geloof dat tinnitus altijd gepaard gaat met andere klachten. Je lichaam krijgt continu een signaal (de herrie) dat er iets mis is. Dat zorgt voor desoriëntatie met alle gevolgen. Rust, dat is wat je je binnenoor nu het beste kunt bieden. En vergeet niet, ieder klein stapje is er één…

  2. Zinktekort is ook oorzaak van tinnitus.
    En ik weet toevallig dat ons lichaam meer energie gebruikt als je gestresst bent. Een mooi voorbeeld is magnesium. Je krijgt letterlijk een tekort aan magnesium als je je veel inspant. Magnesium helpt bij ontspannen. Je kunt ze bij de tuinen krijgen!! Voor tekort aan zink moet je bij je huisarts zijn, omdat een overdosis gevaarlijk kan zijn.. hoop dat jullie hier wat aanhebben . Groetjes

    1. Dankjewel voor de tip. Naast rust en acceptatie kan dit een mooie aanvulling zijn. Niet iedere huisarts test de bloedwaarden bij spanningsklachten. Gelukkig kun je dit ook nog zelf laten testen.

  3. Dank je voor deze blog. Ik ben sinds eind juli ’18 in Burn-out en je verhaal je t zoveel gelijkenissen: deze tinitus, het sterk willen zijn, ook een miskraam gehad hier, burn out nadat ik amper paar weken in een nieuw team gestart was, werken in een grootbank, 3u transport per dag, heel veel Veranderingen op t werk (jawel, ook agile..), ..
    Ik blijf echter vastzitten in het zoeken naar ander werk als oplossing omdat ik weet dat ik anders zal hervallen. Maar dat zoeken is bijzonder moeilijk als de kleinste beslissing je al tot tranen brengt en je concentratie vermogen op een bijzonder laag pitje staat..
    Ik wens je veel succes naar een goed herstel, naar een succesvolle zoektocht wie jij bent, wat je belangrijk vindt in het leven en wat je energie geeft.

    1. Dankjewel, je hebt inderdaad veel overeenkomsten met mijn verhaal. Ander werk kan natuurlijk een oplossing zijn. Niet voor de burn-out maar wel om beter in balans te blijven. Wellicht kun je via je huidige werkgever een coach krijgen om dit met je uit te zoeken?
      Veel sterkte!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven