Blog#12 Dissociatie

Depressieve gevoelens, nee! Onwerkelijk gevoel, nee! Angstig, ja! Lusteloos, nee! Moeheid, ja!
Ik vulde een vragenlijst in voorafgaand aan mijn intakegesprek bij de psycholoog. Het duurde nog enkele weken voordat ik daadwerkelijk op gesprek ging. Maar de telefoontjes van mijn huisarts met de geestelijke gezondheidszorg (GGZ), zorgden ervoor dat ik eindelijk ‘in the picture’ was.
Wachtlijsten, de media staan er bol van. In verband met de bezuinigingen en toenemend aantal mensen met klachten is een wachttijd in de GGZ van meer dan 8 weken inmiddels gebruikelijk (Bron: LHV). Huisartsen proberen nu deze zorg zelf te bieden of de praktijkondersteuner hiervoor in te schakelen.

Naarmate ik langer in mijn burn-out zat zonder de juiste hulpverlening, kreeg ik te maken met veel side effects. Door de angst die nu dagelijkse praktijk was, besloot mijn brein dat de realiteit te heftig was om te absorberen. Daardoor leek het alsof ik langzaam wegebde van de werkelijkheid. Waar ik nog ‘nee’ antwoordde op de vragenlijst, kon ik nu overal een ‘ja’ aanvinken. Het leek wel alsof ik alles anders waarnam, en dat gaf me dan nog meer angst. Lange tijd wist ik dan ook niet hoe ik deze waarneming moest omschrijven of benoemen. Totdat ik op de site van Jong Burnout terecht kwam en daar iets las over dissociatie. Hé, was ik toch niet de enige?
Nienke Thurlings schrijft over haar eigen vorm van dissociatie. Er bestaan 2 vormen van dissociatie: depersonalisatie en derealisatie. Net als Nienke heb ik last gehad (en soms nog) van derealisatie. Zij omschrijft het als dat de wereld om je heen vreemd aanvoelt. Je ervaringen worden als het ware vervormd. Wellicht klinkt dit nog heel vaag. Je zou het goed kunnen vergelijken met dat je een woord ineens heel gek vindt klinken, terwijl je het dagelijks gebruikt en je er normaal gesproken niet bij stil staat. Een soort overbewustzijn, maar dan in een wazige bubbel. Een gevolg hiervan was dat ik mijzelf enorm grote vragen ging stellen. Wat doe ik hier? Waarom doe ik dit? Wie ben ik? Wie zijn wij mensen? Waarom doen we de dingen die we doen? En welk nut heeft dit? De vraagden raasden door mijn hoofd, en ik ondervond dan ook een vorm van identiteitscrisis. Ineens begreep ik heel goed wat een baat gelovige mensen kunnen hebben bij hun geloof, hun waarheid. Ik geloof al jaren dat ik op deze aarde ben om te leren, en als spirit te groeien. Ik hang geen specifieke god aan of iets waartoe ik mij kan richten. Ik miste enorm de kaders. En zonder deze grenzen en de enorme gevoeligheid, omdat ik de prikkels niet kon filteren, raakte ik mijzelf een beetje kwijt in deze wereld.
Waar voorheen de wereld o zo duidelijk en vertrouwd voor mij was, had ik nu ineens zoveel vragen. Vragen waar veel mensen niet zomaar een antwoord op hebben. Mijn man probeerde mij de kaders te geven. “Probeer niet zo uit te zoomen, maar meer in te zoomen. Maak je wereld kleiner en probeer daar de antwoorden te vinden. De wereld is wat jij ervan maakt en wat jij erin ziet.” Natuurlijk had hij gelijk, zulke grootse vragen zijn onoplosbaar als je mentaal een soort van soep bent geworden.

Het voelde dan ook een opluchting toen ik in het boek van Ruby Wax las over neuroplasticiteit. In haar boek Frazzled beschrijft ze dat hersenen nooit statisch zijn. Je hersenen hebben het vermogen om nieuwe neurale verbindingen aan te leggen.
Voor mij betekende dit dat mijn mentale toestand dus niet constant was en dat ik er invloed op had, dat gaf enorm veel hoop. Ruby, ervaringsdeskundige en heeft meerdere depressies overwonnen, heeft inmiddels haar master behaald aan de universiteit van Oxford. Zij pleit voor aandachtig leven en een direct verband met bewuster en gelukkiger zijn. Haar definitie van mindfulness is: je gedachten en gevoelens opmerken zonder jezelf af te ranselen terwijl je dit doet. Hiermee bedoelt ze jezelf niet veroordelen, niet streng toespreken, maar puur waarnemen.

Kinderen zijn kampioenen als het gaat om mindfulness. Hoe zij kunnen opgaan in hun spel, daar kunnen wij wat van leren. Zij hebben geen lijstjes, geen agenda, geen telefoon, geen haast, zij hebben nu!

Misschien voelt het voor jou momenteel uitzichtloos, weet je niet meer waaraan je je kunt optrekken en belemmeren de side effects van je burn-out momenteel jouw herstel. Kijk dan even naar jouw kind. Daar zit jouw leermeester in mindfulness. Speel mee en ga op in het spel en kom zo meer in jouw lichaam en in het moment. Want jij bent zeker niet alleen!

Posts created 47

2 gedachten over “Blog#12 Dissociatie

  1. Deze post heb ik altijd open staan voor als het even niet goed gaat. Zo enorm herkenbaar, zeker in het begin van mijn burn out deden de dissociaties mij echt doen stil staan en was dat het enige wat mij ertoe kon krijgen om mij ziek te melden. Voor mijn gevoel werd mijn grote angst om gek te worden nu dan echt waarheid. Precies dezelfde grote vragen komen ook op mij af, wat soms voor flinke paniek kan zorgen. Mijn vertrouwde wereldbeeld en zelfbeeld lijkt dan totaal weg te vallen. Gelukkig merk ik dat het steeds minder vaak terugkomt en dat ik er steeds wat beter mee om leer gaan waardoor het ook sneller weggaat. Accepteren en er naar luisteren als beschermmiddel is echt het enige wat helpt. Hopelijk heb je er inmiddels geen last meer van, eerlijk gezegd vind ik dit echt het allerzwaarste van mijn burn out. Bedankt voor je blog, ik vind het soms ontroerend om zoveel herkenbare stukken te lezen, wat me zeker steunt in mijn herstel.

    1. Dankjewel Eva voor jouw hartverwarmend berichtje, en dissociatie doen je inderdaad aan alles twijfelen waar je voorheen niet bij stil stond. Het voelt als een mistige wolk die alles doet overschaduwen. Met als functie inderdaad om je stil te zetten. Mooi dat ook jij inmiddels dit signaal serieus neemt en dan ernaar durft te handelen. Dus leeg die agenda en weg met die eisen. Dan pas kom je weer met beide benen op de grond. Ik heb er gelukkig geen last meer van, maar weet nog heel goed hoe verloren ik me voelde. En dat was ik ook eigenlijk. Door bewuste keuzes te maken en acceptatie is dit langzaam op de achtergrond getreden. Mooi dat het bij jou ook wegvaagt, en jij je (nieuwe) zelf terug hebt ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven