Blog#20 Intrusies

“Wat betekent dat voor jou, in de war zijn?” vroeg mijn psycholoog. Het was de zoveelste sessie waar we grip probeerden te krijgen op de oorsprong van mijn paniekaanvallen.
“Tsja, de controle over jezelf verliezen…” zei ik aarzelend.
“Hoe ziet dat er uit voor jou, de controle verliezen?”
“Dat ik iets doe of er iets gebeurt wat ik helemaal niet wil.”
“En dat is?”
Ik dacht na, maar durfde eigenlijk geen antwoord te geven. Het kon zoveel zijn. Van wartaal uitslaan tot flauwvallen, of ineens vergeten wie ik ben en waar ik woon.
“Je leest toch weleens zo’n krantenbericht verward persoon aangetroffen, straks ben ik dat.”
Eigenlijk sprak ik hier over mijn angsten die een eigen leven waren gaan leiden. Ze werden in mijn hoofd zo groot, dat dat mijn nieuwe waarheid was geworden.

De psycholoog pakte er een lijst bij. “Dit soort gedachten noemen we intrusies.”
Ik bekeek de lijst van dwangmatige gedachten, die al het vertrouwen in jezelf teniet kunnen doen.
Op de lijst stond de ene nare gedachte na de andere, en sommige herkende ik en vele ook niet.
Een intrusie is een plotseling en vaak herhaalde opkomende dwanggedachte, die meestal als opdringerig en storend wordt ervaren, en die gericht is op iets dat men ongewenst vindt. Vaak schamen mensen zich voor dergelijke gedachten.

Als moeder herken je vast wel de gedachte dat, wanneer je kleuter bijvoorbeeld voor het eerst op schoolreis gaat, je bang bent dat ze een ongeluk zullen krijgen. In gedachten zie je de bus van de weg schieten.
Snel druk je die gedachte weg en bestempel je jezelf als overbezorgde moeder.

Mijn eigen intrusies gingen met name over mijn eigen gezondheid en handelen. Van angst voor flauwvallen, tot angst voor spontaan geheugenverlies, angst dat ik een slechte moeder ben, angst om gek te worden (wat dat ook moge zijn…).
Dit alles kwam voort uit de overtuiging dat als ik mijn gedachten niet onder controle had, ik nergens controle over had. Meerdere sessies heeft mijn psycholoog besteed aan het weerleggen van mijn overtuigingen. Dat iets denken niet automatisch wordt opgevolgd door een handeling of gebeurtenis.

Gedachten komen en gaan, en dat zijn er zo’n 50.000 per dag. Het is de complexiteit van de mens. Het maakt de mens ook inventief en zo is evolutie mogelijk.
Maar in de situatie van intrusies, kunnen gedachten een groot obstakel vormen.
Een obstakel omdat je niet meer alleen durft te zijn. Een obstakel omdat je gedachten bezit van je nemen. Een obstakel omdat gedachten je aan de grond doen nagelen. Een obstakel omdat je het vertrouwen in jezelf verliest.
Je kunt letterlijk een gevangene worden van je eigen denkbeelden.

“Uiteindelijk gaat het erom welke betekenis jij aan jouw gedachten geeft. Dat maakt of ze gewoon wegebben of steeds terugkeren.”
Ze had gelijk. Het oordeel wat ik over mijzelf en mijn gedachten had, maakte het alleen maar erger.

Misschien doen jouw gedachten je twijfelen over jouw kunnen. Belemmeren je angsten je om alleen al naar de supermarkt te gaan.
Wat mij enorm hielp is om open te zijn over mijn angsten. Ik hield altijd alles voor mezelf en daardoor was het een eenzaam gevecht.
Ik ontdekte dat heel veel vrouwen om mij heen met hetzelfde kampten. Dat voelde en voelt echt als een steun.

Zo is Katja Schuurman open geweest over haar dwanggedachten, Maryam Hassouni stond recent nog met een interview in de media over haar depressie, en Sophie Hilbrand nam zichzelf in Sophie in de mentale kreukels onder de loep nadat ze hersteld was van een burn-out.

Veroordeel jij hun kwetsbaarheid, hun mensheid? Veroordeel daarom ook je eigen kwetsbaarheid niet, want jij bent zeker niet alleen!

Posts created 47

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven