Blog#21 Retreat

“Jij bent Jolien!” Toen ik het Limburgs landgoed betrad waande ik mijzelf in Frankrijk. Het verblijf, kasteel Kaldenbroeck, was een karakteristiek historisch pand. Tezamen met de omringende natuur zorgde deze prachtige locatie voor ontspanning in heel mijn lichaam, ondanks dat ik het toch een beetje spannend vond om hieraan deel te nemen.
Eenmaal binnen ontmoette ik één van de andere deelnemers, en ook één van de begeleiders die druk bezig was met het hout in de houtkachel.
Helemaal bovenin het kasteel, welke dateert uit ca. 1394, trof ik de kamer die ik twee nachten zou delen. Op mijn bed vond ik een persoonlijk schriftje om gedurende het retreat mental notes te maken, met op de eerste bladzijde een allerliefst berichtje van Tamarah van Unplug Jezelf:

Lieve Jolien,

I see that your eyes
keep raining
that your soul
keeps breaking
But please believe
that there are
a thousand beautiful things
waiting for you

Oh Jolien, het wordt zoveel leuker!
Ik ben zó benieuwd wat het retreat voor jou gaat doen.
Dankjewel voor je vertrouwen in mij en het team!
♥ Tamarah

In de zomer toen ik zo’n drie á vier maanden thuis was, heb ik het internet helemaal afgespeurd. Op zoek naar erkenning en herkenning. Verhalen van ervaringsdeskundigen, professionals, wetenschappers en celebrities. Van ééndaagse stress trainingen, tot stiltereizen door de woestijn. Er was zó veel, dat ik door de bomen het bos niet meer zag.

Er bleek een hele markt te schuilen achter het nieuwe fenomeen burn-out. Hoe vind je dan iets wat echt bij je past? Iets wat oprecht voelt, iets wat dichtbij je staat, iets waarmee je jezelf kunt identificeren, iets waar je je veilig bij voelt. Want ‘niets’ doen is geen optie, voor de gemiddelde burn-outer. Je wilt eigenlijk een plan van aanpak, vooruitgang, er snel bovenop komen, het duurt al zo lang…
Ook voor mij was het geen optie om ‘niets’ te doen, zelfs al was ik in de greep van de zoveelste paniekaanval, of wist ik in de ochtend niet waar ik de energie vandaan moest halen en hoe ik het einde van de dag zou redden met twee kleintjes.
Hoe zou het zijn als ik me een paar dagen alleen maar op mezelf zou kunnen richten?

Ik stuitte op de website van Unplug Jezelf. Het verhaal van Tamarah sprak me direct aan. Het vrouwelijke karakter, haar persoonlijke filmpjes en de retreats welke zij verzorgt met een team aan professionals. Het oogde ook wat kleinschaliger en persoonlijker dan de meer commerciële websites, die bijna wekelijks een programma voor je hebben klaarstaan.

In november 2017 was het zover, ik reisde af naar Limburg. Voor het eerst alleen een lange rit in de auto. Na het warme ontvangst maakten we kennis met elkaar als deelnemers, maar ook het team voegde zich hieraan toe. Nooit gedacht dat je in zo’n korte tijd zo’n hechte groep kon vormen. Maar we deelden allemaal iets met elkaar. Geen enkel verhaal over een burn-out is hetzelfde, maar allemaal kenden we de klachten, de moeheid, vergeetachtigheid, last hebben van prikkels, paniekaanvallen, de onrust, het verdriet, de kwetsbaarheid, de teleurstelling in jezelf, de drempel om weer aan de slag te gaan, de fysieke klachten zoals hoofdpijn en oorsuizen.

Vol overgave lieten we ons allen dit weekend meenemen. Meenemen in het Breathwork van Esther. Want de adem en de manier waarop je dat doet vertelt iets over hoe het met je gaat. Deze sessie, waarin de focus op de inademing ligt, vergt een speciale techniek die zorgt voor een overdaad aan zuurstof. Control freak dat ik ben vroeg direct: “Ga ik dan niet hyperventileren?” Gelukkig werd ik direct gerustgesteld en kon ik hierna zelf ervaren dat het niks te maken heeft met hyperventileren. Het is heel lastig woorden te verbinden aan deze innerlijke reis, maar het voelde als liefde, overgave en eenheid.

Ook lieten we ons meenemen op een culinaire reis. Waarbij voor ons werd gekookt door Janine van The Happy Green Chef. Alleen maar gezond, biologisch en vegetarisch. Ik heb dingen gegeten waarvan ik het bestaan niet wist, en ook Janine voegde zich tussen het koken door bij de groep. Het eten werd met liefde gemaakt, dat voelde en proefde je.

De ochtenden werden gestart met een yoga sessie van Ellie, yogalerares en psycholoog. “Respecteer de grenzen van je lichaam.” Dat stond centraal tijdens alle oefeningen. Het gaat niet om wie het meest ver komt, wie het meest lenig is, of wie het langste uithoudingsvermogen heeft. Nee, het gaat erom dat je goed aanvoelt wanneer jouw lichaam iets aangeeft. Een boodschap die ik voor altijd met mij meedraag.

Tussen de gezamenlijke activiteiten door was er ruimte om je terug te trekken, of juist het gesprek aan te gaan. Er was ruimte om te wandelen, om in bad te gaan, om muziek te luisteren of een boek te lezen.

Het weekend sloot ik af met een overdaad aan liefde en vertrouwen, voor degenen met wie ik dit heb gedeeld, voor degenen die dit mogelijk hebben gemaakt, maar ook voor degenen thuis.
“Geen angst meer.” de tranen liepen over mijn wangen, terwijl we in een cirkel stonden en afscheid namen van elkaar.

We werden gedragen door elkaar en zo ook onze woorden.

Misschien heb jij ook weinig tijd om tot jezelf te komen met een druk gezin om je heen. Want afstand nemen van je werk, betekent als moeder niet in bed gaan liggen en netflixen.
Alle moeders verdienen een moment voor zichzelf, of het nu een retreat is of een bezoek aan de kapper, een kop koffie helemaal alleen of een wandeling in het bos. Voel je niet schuldig. Jij verdient het, want jij bent zeker niet alleen!

 

 

Posts created 47

2 gedachten over “Blog#21 Retreat

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven